Kreatywna notka :)

Niemal wszyscy mają już za sobą nominację do nagrody kreativ bloggera, a ja jak zwykle w takich wypadkach jestem na końcu

 
 

Nominowana zostałam przez sześć blogowiczek (chyba o żadnej nie zapomniałam? A oto co dziewczyny o mnie napisały:

Flo. – „za to, że gdy całe blogowisko nagle ogarnia epidemia braku weny, na nią zawsze można liczyć. Nawet gdy jej się nie chce pisać, to wyjaśni to w sposób tak obszerny i ciekawy, że pod koniec notki człowiek zapomina o tym, że ona o braku weny pisała ;-)”(…),

Niedyskretna – „bo jest dziwna”,

Ewelina – „bo nie jest dziwna :)) a przynajmniej nie bardziej niż ja i Niedyskretna „

Młoda Kobieta – „za poruszanie ważnych tematów i wysnuwanie trafnych wniosków, za umiejętność ciekawego opisywania rzeczywistości, za połączenie racjonalizmu ze szczyptą dziecinności i odrobiną kobiecej wrażliwości :)”

Izolda – „bo fajnie się czyta nawet długie posty niczym kodeks karny :)”

Margo  – „Szczera, zabawna, poukładana, ale mająca wiele wątpliwości, silna i z serduchem na dłoni – ot cała Margolka, której zapiski długością niemalże dorównują elaboratom Polly:)”

Dziękuję Wam Dziewczyny za miłe (Niedyskretna, wiem, że się starałaś :)) i bardzo często trafne słowa. Dobrze jest wiedzieć, w jaki sposób odbieracie mnie i moją pisaninę, zwłaszcza,  że przecież wcale nie kryję się z tym, że już dawno przestałam pisać tylko dla siebie

***
 
A teraz druga część zabawy… Wcale nie jest tak łatwo znaleźć aż siedem informacji, których jeszcze o mnie nie wiecie bo ja na blogu poruszałam już różne tematy, a jeśli nie w samej notce, to w komentarzach podczas dyskusji z Wami, więc pewnie niektóre z tych rzeczy i tak nie będą dla Was zaskoczeniem. Ale się starałam.

Oto siedem – teoretycznie – zaskakujących faktów o Margolce. Ale żeby notka nie była niczym kodeks karny, postanowiłam, że rzucę tylko hasła, a rozwinięcie będzie jutro

1) Jestem niesamowicie roztrzepana!

2. Kiedy odwiedzają mnie koleżanki i mają ochotę na kawę, to muszą ją sobie… przynieść Za to herbat mam całą półkę. J

3. Jestem sfiksowana na punkcie… brwi…

4.Niestety przeklinam.

5. W siódmej klasie podstawówki wygrałam wybory do samorządu szkolnego i zostałam przewodniczącą szkoły.

6. Nie znoszę, kiedy się mnie klepie po plecach!

7. Nigdy nie napełniam kubków, czy szklanek po sam brzeg

***

Teraz powinnam przekazać pałeczkę kolejnym siedmiu osobom i nominować je do nagrody, ale wybaczcie, tym razem się wyłamię. Z dwóch powodów – przede wszystkim, jak już wspomniałam, jestem jedną z ostatnich i po prostu większość osób już została uhonorowana tą nagrodą. Po drugie – tak naprawdę mam zbyt dużo wartościowych blogów zalinkowanych, żeby wybrać tylko siedem. Każdy z nich jest inny, wiele z nich totalnie różni się tematyką oraz sposobem pisania. Nie odważę się tym razem na imienną nominację Dlatego te osoby, które mam zalinkowane, a które jeszcze nie zostały wyróżnione, niech się poczują nominowane do nagrody kreativ blogger I czekam na siedem ciekawostek na Wasz temat

Strategia działania.

Oduczyłam się uczyć. Co oczywiście było do przewidzenia po prawie rocznej przerwie A właściwie chodzi o to, że oduczyłam się samego zwyczaju uczenia się. W szkole średniej, czy podczas studiów licencjackich, nauka była właściwie moim życiem – chodziłam na zajęcia, potem wracałam, odrabiałam lekcje i się uczyłam. Pewnie, od czasu do czasu sobie gdzieś wyszłam, obejrzałam coś w telewizji, ale zawsze było to podporządkowane mojej nauce – dopiero wtedy, gdy wiedziałam, że zdążę się ze wszystkiego przygotować, pozwalałam sobie na czas dla siebie.
Teraz to się zmieniło – rzecz w tym, że teraz staram się naukę podporządkować moim innym obowiązkom i przyjemnościom. Nie wyobrażam sobie tak jak kiedyś całe popołudnie aż do wieczora spędzić tylko na nauce. Muszę mieć czas na to, żeby przed snem poczytać książkę, żeby obejrzeć serial, żeby pójść na aerobik. Nie wspominając nawet o tym, że przecież muszę mieć czas na ugotowanie obiadu, zrobienie prania, czy prasowania.

A więc postanowiłam opracować sobie plan działania I tak, chociaż egzamin na uniwerku mam dopiero za trzy tygodnie, zaczęłam uczyć się do niego już w ubiegły poniedziałek. Plan jest taki, że po powrocie z pracy, jem obiad, robię sobie krótki odpoczynek a potem uczę się. Jeśli mam w planie aerobik, przeznaczam na to przed nim 1,5-1h. Jeśli się nie wybieram na ćwiczenia – 2-2,5h. Tym sposobem robi się już godzina 19 kiedy wracam z aerobiku lub kiedy zamykam książki. Od tej godziny zajmuję się sprawami domowymi, a po 20 zaczyna się czas dla mnie – na telewizję, na czytanie, ewentualnie na blogi, jeśli wcześniej nie zdążę ich oblecieć Po 21 zazwyczaj jestem już w łóżku i czytam do poduszki, a o 22 gaszę światło i oddaję się w objęcia Morfeusza.

Ja jednak bez porządnego planu dnia nie potrafię funkcjonować. Muszę sobie wszystko z góry ustalić, bo inaczej wszystko mi się rozjeżdża. A tym sposobem czuję się pewniej.
Wiem, że dla wielu osób nie do pomyślenia jest, żeby zaczynać się uczyć miesiąc wcześniej, ale mnie jednak za bardzo przeraża wizja tego, że nie zdążę i dlatego nie potrafiłabym zacząć się uczyć kilka dni przed. No i nie potrafiłabym już poświęcić się tylko temu. A przede wszystkim chcę sobie powoli wyrobić, a w zasadzie odnowić, ten nawyk uczenia sie i liczę na to, że w ciągu miesiąca mi się to uda. Na pewno będę musiała systematycznie powtarzać, bo przecież za za trzy tygodnie pewnie zapomnę sporo z tego, czego nauczę się dziś, ale mam nadzieję, ze wystarczy odświeżenie pamięci.

No właśnie, a póki co, korzystam z tego, że jest weekend i mam trochę więcej czasu na wszystko W planie mam prawo transportowe, ale także boeuf strogonof, barszcz po ukraińsku, pranie, sprzątanie łazienki i lektura Stephena Kinga. Oczywiście musi się znaleźć także trochę czasu dla Was, więc już nie marnuję czasu, tylko uciekam działać
Miłego weekendu życzę. ***I jeszcze raz dziękuję bardzo wszystkim, którzy oddali na mnie głos w konkursie na Blog Roku! Wiem, że niektóre z Was są zawiedzione, ale ja jestem bardzo usatysfakcjonowana Prawdę mówiąc nie spodziewałam się, że będę tak wysoko w rankingu