Wróżby jajcarskie i inne zabobony*

* z przymrużeniem oka

Mam wreszcie zdjęcie frankowej wróżby jajcarskiej, więc wrzucam, cobyście wiedziały, na podstawie czego wróżyłyście :)) Spisałyście się rewelacyjnie, wiedziałam, że mogę na Was liczyć w tej kwestii :)

 A tu jeszcze moja panterka:

Podsumowując, chłopek być może nie ma ewidentnej pozycji siedzącej, tak jak tamten zielony, ale nawiązując do tego, co było, przyjmujemy, że ma on coś wspólnego z przyszłą pracą Franka. Zielona Firma w Warszawie jest nie zielona a czerwono- żółta, więc same rozumiecie :)

Pamperek jest może mniej wyszczerzony, ale uśmiecha się, a to najważniejsze. Pędzelek na łepetynie oznacza, że Franek będzie sprawiał, że mój świat będzie cały czas kolorowy. A najwięcej będzie w nim żółtego i niebieskiego - czyli bardzo pozytywnych kolorów kojarzących sie z niebem, słońcem, morzem... Jedynym słowem - latem :) A w ogóle to ten chłopek ma na czole odciśnięte słoneczko, więc może wreszcie zaświeci dla nas słońce?!

Tylko co oznacza to koło ratunkowe?? :)

Kiedy zobaczyłam swoją figurkę, w pierwszej chwili pomyślałam, że to może czarny kot! Na szczęście doczytałam, że to pantera. Czyli będę sprytna, zwinna, szybka i odrobinę drapieżna - żeby walczyć o swoje ;) I ostatecznie spadnę na cztery łapy.

Same dobre rzeczy, nieprawdaż? :) Teraz trzeba się tego tylko trzymać.

***

A skoro już w tej sferze jesteśmy... Kojarzycie coś takiego jak "oko proroka"? Dostałam parę lat temu taką pamiątkę od teściowej, która wróciła z wycieczki w Turcji. Nosiłam ją jako breloczek do kluczy. Znałam ten "symbol", choć nie wiedziałam, że ma specjalną nazwę i generalnie nie przywiązywałam do tego żadnej wagi. Ot, taka ozdoba. Wygodna, bo dobrze mi się klucze wyciągało z torebki ciągnąc za to kółeczko :)

I ostatnio kiedy wyciągałam te klucze, to mi upadły na ziemię i pawie oczko (bo tak sobie je w myślach nazwałam) mi się połamało, (czy też stłukło, zwał, jak zwał:)) Żal mi się trochę zrobiło, bo się do niego przywiązałam, a w dodatku to upominek. Ale dopiero po chwili zastanowiłam się, czy to przypadkiem nie jest jakiś symbol. Nie wiem skąd mi to do głowy przyszło akurat wtedy, skoro przez trzy lata się nad tym nigdy nie zastanawiałam? :)

Poszukałam w internecie i znalazłam! O dziwo okazało się, że nosiłam przy sobie talizman :P chroniący przed "złym spojrzeniem", zawiścią, zazdrością, czy nieszczęściem, który ewentualne złe życzenia pod moim adresem odbijał i kierował do nadawcy. Okazało się, że kiedy takie oko proroka pęka, to znaczy, że wypełniło swoje zadanie i ochroniło mnie przed czymś wspomnianym wyżej, o czym nawet mogłam nie mieć pojęcia :D

Tak na serio nie wierzę w takie rzeczy :) Ale stosuję je czasami jako swego rodzaju afirmację. Ubieram coś "na szczęście", zabieram ze sobą coś w tym samym celu, podnoszę się na duchu tym, co napisano w horoskopie (oczywiście "wierzę" tylko w to, co dobre:P) albo odprawiam jakiś mały rytuał (np. przed ważnymi egzaminami spałam z notatkami pod poduszką a na śniadanie jadłam jajko i Snickersa:P) Może nie wierzę w to, że coś faktycznie może mi przynieść szczęście albo że jak coś jest napisane w horoskopie, to na pewno się wydarzy. Ale wierzę w moc swoich własnych myśli i wierzę w to, że pozytywne myśli przyciągają pozytywne wydarzenia. A wokół siebie staram się szukać dowodów potwierdzających to moje pozytywne myślenie :)

Tak czy inaczej, wniosek z tego taki, że teraz to już naprawdę wszystko musi iść dobrze, skoro wszelkie uroki odpędzone a jajcarska wróżba jak zwykle pozytywna. 

Energetyczny kop

W sobotę dostałam wreszcie energetycznego kopa! Nie wiem kto mi go dał i z jakiego powodu, ale jedno jest pewne: był mi bardzo potrzebny.

Wstałam rano i od razu się czymś konstruktywnym zajęłam. Zrobiliśmy z Frankiem plan obiadowy na cały tydzień - to się u nas bardzo dobrze sprawdza. Kiedy nie mamy takiego planu, to nagle się okazuje, że danego dnia nie mamy żadnego pomysłu i jemy byle co albo pomysł mamy, za to nie mamy składników do jego realizacji. Chociaż tym razem plan obiadowy rozszerzył nam się na ogólnożywieniowy, jako że przeszliśmy na tryb odobżerania poświątecznego i dbamy o to, żeby w ciągu całego dnia jeść sensownie i zdrowo :)

Kiedy plan już był gotowy, zrobiliśmy listę zakupów, a potem ją zrealizowaliśmy w pobliskim markecie. Po powrocie do domu Franek zajął się robieniem przy komputerze jakiejś niesłychanie ważnej rzeczy, która zapewniła mu zajęcie na całą resztę dnia. Ja w tym czasie poodkurzałam (choć to przecież nie moja działka:)), zrobiłam pranie, prasowanie, ugotowałam krupnik i zrobiłam placki ziemniaczane  na obiad. Zabrałam się też wreszcie za porządki w szafach z ubraniami, bo od czasu przeprowadzki poupychane wszystko było bez ładu i składu a teraz wreszcie dokonałam jakiejś segregacji.

Potem miałam czas dla siebie. Franek był ciągle zajęty, więc sama ze sobą zagrałam w Zakazaną Wyspę :) A następnie zrobiłam sobie domowe zajęcia fitnessu. Na zakończenie tego owocnego dnia zakolegowałam się z Bridget Jones i butelką hiszpańskiego piwa :)

Na szczęście ten kop jeszcze mnie w miarę trzyma i opuściły mnie te pełne marazmu dni, które dopadają mnie często w okresie ciemno-ponurym jesienno-zimowym i w tym roku też mi nie odpuściły. Rano jest jeszcze ciemno, więc nie chce mi się za nic zabierać. Kiedy wracam już jest ciemno, więc jeszcze bardziej mi się nie chce i zazwyczaj gapię się tylko w ekran monitora - czy to komputerowego, czy to telewizyjnego, myśląc o tym, co chciałabym zrobić.Cały czas zbieram się w sobie, żeby wstać i przejść z zamiarów do czynów, ale okazuje się nagle, że jest już po 20. Idę się więc umyć, potem jeszcze lektura wieczorna i spać. 

Teraz jestem już bardziej ogarnięta i robię całkiem sporo - czy to jeśli chodzi o obowiązki domowe, czy coś dla wlasnej przyjemności. 

W poniedziałek w ogóle było przepięknie. Niebo było bez jednej chmurki, słoneczko pokazało się już niedługo po siódmej i od razu się lepiej funkcjonowało! I człowiek jakoś inaczej nastawiony do życia!

Dzisiaj już było gorzej, bo sypnęło białym dziadostwem i od rana było całkiem ciemno. Nawet ćwiczenia męczyły mnie bardziej niż zwykle przez taką aurę.

Ale nie skapcaniałam na powrót i energia dalej się mnie jeszcze trzyma. Oby tak dalej, bo zdecydowanie niedobrze się czuję, gdy nic nie robię - z czegokolwiek by to nie wynikało!

I wykupiliśmy sobie z Frankiem wreszcie karnet na basen! :) Było suuuper :) Ale na ten temat jeszcze pewnie napiszę innym razem, a teraz muszę się do korków przygotować :)