Zabiegane początki urlopu//dialog koślawy :)

Uff, nareszcie urlop! Też sobie, wbrew pozorom, z niego skorzystam, bo zrobię sobie wolne od mojego codziennego grafiku (który przecież trzyma mnie przy życiu :)) i od załatwiania miliona spraw, które ostatnio zaprzątały mi głowę. Odkąd się już tak mniej więcej dwa tygodnie temu ogarnęłam i zmobilizowałam, całe dnie mam dokładnie rozplanowane i absolutnie nie mam czasu na nudę. Ciągle coś robię - jak to ja! Chociaż oczywiście w moim grafiku jest też miejsce na relaks. Niemniej jednak teraz postanowiłam trochę się od tej codzienności odciąć, a sprzyjać ma temu również zmiana otoczenia.

Na razie przyjechaliśmy dzisiaj do Miasteczka, potem chcemy gdzieś dalej wyruszyć, choć jeszcze nasze plany nie bardzo są sprecyzowane, zwłaszcza, że pogoda się mocno popsuła. Franek ma wolne przynajmniej do 31 października - nie wiemy, jak świąteczny weekend, bo nie ma jeszcze grafiku. Według obliczeń (grafiki są układane w dość przewidywalny sposób zazwyczaj) wypadałoby, ze  1 i 2 listopada miałby wolne, ale nie wiadomo, czy przypadkiem ten urlop nie zakłócił harmonogramu, zwłaszcza, że na Wszystkich Świętych wypuszczonych będzie około 120 autobusów więcej. Nie nastawiamy się więc za bardzo na taki bonusowy wolny weekend, choć byłoby bardzo miło. Ale ja i tak chyba z Frankiem nie wrócę, bo bez sensu, żebym w Święto Zmarłych siedziała sama w domu w Warszawie. Zostanę tu chyba do czwartego, bo następnego dnia będziemy mieli prawdopodobnie w Wawie warsztaty z pierwszej pomocy dla niemowląt.

A tymczasem jeszcze nie udało nam się z tego kołowrotka do końca wykręcić :) Przy okazji załatwiłam w mojej firmie pewien ważny dokument (nie czekając na pismo z ZUSu, bo gdybym czekała, to możliwe, że już nie miałby kto mi go wystawić, za tydzień moja firma przestaje istnieć) i żeby było szybciej dostarczyłam go osobiście do urzędu. Na całą historię przyjdzie jeszcze czas, więc na pewno będę pisać o tym co, gdzie i jak załatwiałam, ale dzisiaj powiem Wam tylko tyle, że choćbym wysyłała dziesiątki maili, dzwoniła do stu różnych osób dla potwierdzenia  i osobiście rozmawiała jeszcze z kilkoma innymi, to i tak się okaże, że jeszcze jakiś papierek jest potrzebny :) 

I dzisiaj tak się właśnie okazało.

Podjęłam więc szybką decyzję i o godzinie 14 zapisałam się jeszcze dzisiaj na wizytę do lekarza w Opolu. Akurat na 18 był wolny jeden termin. Uroki posiadania abonamentu w sieci prywatnych poradni medycznych. Mam kartę, więc mogę korzystać z usług placówek w całej Polsce. Przejechaliśmy się więc, dostałam potrzebny papierek, a przy okazji przynajmniej zrobiliśmy  sobie dodatkowe badanie USG i dzięki temu wiem, że nie muszę się na pewno martwić tym, że chudnę. Tasiemiec to jest prawdziwy Tasiemiec :) - rośnie sobie zdrowo i jest nawet prawie o tydzień większy, niż wynikałoby z obliczeń, a tymczasem ja dalej chudnę i w 28 t.c.mam ledwo 2,5 kg więcej niż przed ciążą. Nie mam pojęcia, gdzie on siedzi i skąd bierze tkankę tłuszczową, ale jeśli to moja, to nie mam nic przeciwko, niech bierze na zdrowie :) 

Kiedy wracaliśmy, zachciało mi się pić, odszukałam więc gdzieś pod siedzeniem wodę. Niestety spadła mi nakrętka, próbowałam jej szukać, ale było za ciemno. Nie uśmiechało mi się jechać przez kolejne pół godziny trzymając otwartą butelkę w ręce, więc Franek się zatrzymał, a ja zaczęłam szukać:

M: O, no zobacz! Jeest! :)

F: Znalazłaś?

M: Tak! Moją szminkę! Nawet nie wiedziałam, ze ją zgubiłam!

Chwilę później siedzę sobie zadowolona na fotelu pasażera (nakrętka też się znalazła :)) wącham i oglądam szminkę:

F: Co to za szminka?

M: Moja.

F: A jaki kolor?

M: Noo, taki fajny...

W domowym zaciszu

Wczoraj dostałam od Franka piękny bukiet kwiatów z okazji imienin :) Nie mogę się na niego napatrzeć! Kwiaty to jest coś, co margolki lubią najbardziej :) W normalnych okolicznościach na pewno dostałabym żelki, ale niestety tym razem muszę obejść się smakiem, więc po prostu patrzę i patrzę:

Franek oczywiście również świętuje i to jak co roku podwójnie, bo urodzinowo i imieninowo. Ale darowałam sobie kwiaty dla niego i dostał ode mnie sweter, wodę toaletową i trochę ulubionych smakołyków w postaci białej czekolady, truskawkowego mleka i pistacji :)

Świętujemy bardzo kameralnie, bo tylko we dwójkę i w dodatku w domowych pieleszach. Pogoda nie sprzyja wypadom, dopiero jutro planujemy się wybrać na miasto. A tymczasem cieszymy się po prostu swoim towarzystwem, po kilku bardziej nerwowych dniach przyszło ukojenie i sielanka. Spędzamy więc razem ten czas ciesząc się wspólnym gotowaniem i sprzątaniem :P Może brzmi mało romantycznie, ale w jakiś sposób nawet jest, zwłaszcza kiedy później razem odpoczywamy.

***

W ostatnim tygodniu stopniowo przeglądałam swoją garderobę i robiłam w niej porządki. Rzeczy letnie oraz takie, w których sobie jeszcze przez jakiś czas nie pochodzę (na przykład mega dopasowane w talii jeansy) wcisnęłam w głąb szafy i na najwyższe półki. Odświeżyłam grubsze sweterki. Udało mi się zwolnić jedną najmniejszą szufladę :) Franek dzisiaj też dostał jakiegoś powera i też przejrzał wszystkie swoje ubrania. Ja z trudem decyduję się na pozbycie się choćby jednego ciucha, a Franek na odwrót - popłynął w drugą stronę i musiałam go lekko hamować :) Ale cieszy mnie, że pozbył się dwóch bluz i dresowych spodni, na które nie mogłam patrzeć :) Tatuś - zgodnie z moim przewidywaniem - okazał się bardziej hojny i wygospodarował aż dwie szuflady. Tym sposobem mamy już trzy szuflady do użytku dla Tasiemca :) Proszę bardzo, pierwszy krok w kierunku urealnienia jego przybycia na ten świat. Pozostały mi jeszcze dwie do opróżnienia, bo wymyśliliśmy w końcu, który mebel zostanie przeznaczony dla dziecka, na dobry początek wystarczy :P Bylebyśmy tylko przez te trzy miesiące, które nam zostały nie zapomnieli o tym, że to już nie nasze szuflady, bo potem na gwałt będziemy szukać wolnego miejsca :D

Cóż, niestety Tasiemiec nie będzie miał tyle szczęścia, żeby od razu miał do swojej dyspozycji cały pokój, musi się zadowolić małym kącikiem.

Swoją drogą to całe sprzątanie jest chyba świetnym dowodem na to jak bardzo racjonalne zamiast emocjonalne jest to nasze podejście :) Jeszcze nie mamy nawet jednego ubranka, ale za to aż trzy wolne szuflady :P