(Nie)zdecydowani

Bardziej sensowna notka w innym terminie. A teraz coś na odmóżdżenie.
Ustalamy z Frankiem, czy ma przyjść dzisiaj na wieczór. Oboje jesteśmy strasznie zmęczeni i prowadzimy dialog trochę bez sensu, który do niczego nie prowadzi – chciałam, że to on zdecydował, żeby nie było, że się rządzę:

F: No to co robimy? Ustal coś.
M: Czemu ja? Ja jestem zmęczona, Ty zdecyduj.
F: Nie, no co robimy?
M: Oj a powiedz jak Ty chcesz? Jesteś zmęczony, to już nie musisz przychodzić. Chcesz przyjść, czy nie chcesz?
F: Ja pierwszy zapytałem.
M: No ale powiedz…
F: Nie! Ty powiedz.
M: No zdecyduj sam, mi się nie chce myśleć.
F: Ty zdecyduj!

No, i daj tu facetowi wolną rękę Więc proszę nie mówić mi teraz, że Frankowi nie pasuje to, że jestem szyją Ostatecznie poszliśmy na kompromis: ja zdecydowałam, że jak będzie mu się chciało to przyjdzie, a jak nie będzie mu się chciało, to nie

*****

F: Co jest dzisiaj w telewizji?
M: Właśnie gówno..
F: Co? To jakaś nowa polska komedia romantyczna?
M: No nie wiem co ty tu widzisz romantycznego.
F: Właśnie gówno.

Uwielbiam język polski, nawet ten bardziej dosadny

To chyba panika…

Do tego egzaminu zaczęłam się przymierzać jeszcze przed świętami. A na dobre zaczęłam się uczyć (codziennie po trochę) trzy tygodnie temu… I stracha mam ogromnego Mam jutro egzamin z przedmiotu: Information and Communication Technology in English as a Foreign Language (lub jak kto woli Nowoczesne Technologie Nauczania Języka Angielskiego).
 Nie powiem, że to takie trudne, bo nawet nie – mam w miarę opanowany materiał. Ale pytania bywają bardzo podchwytliwe i tego się boję. A tak naprawdę rzecz w tym, że czuję ogromną presję, ponieważ to jest jedyna szansa, żeby ten egzamin zdać – nie mamy czegoś takiego jak sesja poprawkowa. Ostateczny termin oddania pracy za tydzień, a można to zrobić tylko ze wszystkimi wpisami w indeksie. Pracę mam napisaną, niby wszystko ok, a przez ten egzamin mogę mieć kłopoty Chyba się rzucę do Warty jak nie zdam.
A nie, chyba się nie rzucę, bo dzisiaj wyglądała na zamarzniętą. No co za pech.
Teraz idę spać. Więcej się już i tak nie nauczę. Zastosuję mój odwieczny patent (książki pod poduszką) i zobaczymy…

DOPISEK:
Ufff, udało się. Prawdziwy totolotek to był, ale trafiłam czwórkę Od trójki było zaliczenie. Dziękuję za wsparcie!!! Szczegóły w następnej notce.Ps. Zdaje się, że gdzieś mnie polecono, czy ktoś mnie może uświadomić gdzie?