Co lubi Margolka?

Ostatnio mamy na blogach modę na zabawę łańcuszkową „Lubię x10″. Ja również zostałam do niej zaproszona przez Kobietę w sukience i bardzo mnie to cieszy, bo w przeciwieństwie do wielu, bardzo lubię takie łańcuszki Oprócz łańcuszków lubię jeszcze całkiem sporo rzeczy i trudno było wybrać mi tylko dziesięć. Postanowiłam więc zapytać Franka co lubię i wybrałam odpowiedzi, które się pokrywały nam obojgu

1. Lubię swoją pracę.

2. Lubię… no cóż, to za mało powiedziane. Dałabym się pokroić za: lody „Kaktus”, arbuza, żelki, gumy rozpuszczalne, zielony groszek (ten ze strączków) i świeży słonecznik. Im coś jest bardziej sezonowe, tym bardziej dam się pokroić Aktualnie od sierpnia mam na zmianę brudne lub starte pumeksem paluchy, bo mogłabym dziubać ten słonecznik non stop

3. Lubię blogi, oczywiście

4. Lubię słuchać stacji radiowych, uważanych przez większość ludzi (zwłaszcza w moim wieku) za nudne Czyli Polskiego Radia i Tok Fm

5. Lubię chodzić wcześnie spać – to ku niezadowoleniu Franka. A tak naprawdę to ja po prostu lubię wcześnie wstawać. A że lubię też być wyspana, jedno z drugim się łączy

6. Lubię poczucie bezpieczeństwa i szczęścia. Najczęściej udaje mi się je osiągnąć kiedy spędzam czas na świeżym powietrzu, przy ładnej pogodzie, z bliskimi.

7. Lubię czytać książki.

8. Lubię oglądać seriale. Nie wszystkie, ale generalnie tak

9. Lubię spacery.

10. Lubię spędzać czas z Franusiem (cytat z Franusia, ale ja się zgadzam :))

Poza tym Franek twierdzi, że lubię myć zęby, ale tłumaczę mu, że to raczej nie tyle kwestia lubienia, co komfortu Ale widziałam, że sporo z Was umieściło tę czynność na swojej liście

W ogóle sporo jest jeszcze rzeczy, zjawisk i czynności, które bardzo lubię, ale trudno je nazwać, czy sprecyzować…Teraz dla równowagi muszę się zastanowić nad tym, czego nie lubię

A do zabawy typuję.. Antylię, M*** i Wicię. Jeśli ktoś jeszcze ma ochotę – bardzo proszę A te osoby, które mi kiedyś napisały, ze lubią łańcuszki niech się nie martwią, mam jeszcze kilka w zanadrzu

Grzybobranie.

  

A w kuchni mamy drugie tyle :) 

Nasze pierwsze wspólne grzybobranie – ja kiedyś jeździłam zawsze z tatą. Potem już tylko on jeździł i przywoził grzyby, które ja czyściłam. Franek zawsze jeździł sam, bo ja zawsze byłam w pracy. A grzyby i tak trafiały na konto jego rodziców (a grzyby mojego taty były jedzone tylko u nas na Wigilię :)). Teraz po raz pierwszy będę mogła zrobić zupę grzybową, pierogi z kapustą i grzybami, albo uszka z suszonymi grzybkami poza sezonem

Fajnie było tak razem chodzić po lesie. Chociaż przyznam, że jest to dla mnie traumatyczne przeżycie – kilka razy Franka o mało o zawał serca nie przyprawiłam moimi wrzaskami. Myślał, że może jakiś dzik na mnie naciera a tymczasem wlazłam w pajęczynę. No cóż, na swoje usprawiedliwienie mam tyle, że ja tego zawału też prawie dostałam, bo boję się bardzo pająków. A za ślimakami na grzybach też nie przepadam…Ale mimo wszystko było fajnie

A później miło było, kiedy siedzieliśmy razem i czyściliśmy to, co zebraliśmy. To znaczy Franek czyścił a ja nawlekałam na nitki

W całym domu pięknie pachnie. I wiecie co? Doszłam do wniosku, że zapach grzybów daje mi poczucie bezpieczeństwa. Pewnie dlatego, że kojarzy mi się z domem…