Konkurs bardzo kobiecy :)

Ostatnio zadałam Wam pytanie o to, co sprawia, że czujecie się kobieco. Padły różne odpowiedzi i przyznaję, że zgadzam się z każdą z nich. Najwięcej z Was wskazywało na odpowiedni makijaż i ubrania, ze szczególnym wskazaniem na bieliznę. Trafiłyście w samo sedno! Ja również uważam, że ten element naszej garderoby, niewidoczny, ale jakże ważny i niezbędny, potrafi sprawić, że czujemy się piękne, seksowne i przede wszystkim kobiece.

Dlatego właśnie zgodziłam się wziąć udział w konkursie organizowanym w celu promocji marki „Discreet”.* Ale konkurs jest nie tylko dla mnie, ale również dla moich Czytelniczek, czyli Was

Szczerze zachęcam Was do wzięcia udziału w konkursie razem ze mną! Zasady są proste i naprawdę udział w nim nie wymaga wysiłku. Za jedną z ikon kobieckości uznaje się Marylin Monroe, która śpiewała, że „diamenty są najlepszym przyjacielem dziewczyny”.  Sparafrazujmy nieco tę piosenkę i zastanówmy się

dlaczego koronki są najlepszym przyjacielem dziewczyny?

To jest właśnie pytanie konkursowe. Proste, prawda? Dziewczyny, zastanówcie się proszę i odpowiedzcie na to pytanie w kilku słowach lub zdaniach (objętość dowolna, najważniejsza jest treść :)) w komentarzu pod tą notką. Wierzę, że o bieliźnie to my możemy pisać sporo Wygra osoba, której odpowiedź będzie najbardziej kreatywna, szczera, bądź zabawna. Już teraz wiem, że trudno będzie wybrać, bo znam Wasze możliwości i talent Postarajcie się, szansę ma dosłownie każda z Was, a przecież i tak komentujecie notki

A teraz najważniejsze, czyli NAGRODY :))

Jest to zestaw bielizny z kolekcji jesień/zima 2010 firmy Atlantic (biustonosz oraz figi)*:

  

oraz zestaw wkładek Discreet:

 

Przewidziana jest również nagroda pocieszenia. No przyznajcie, fajna sprawa, prawda? :)  jednak oprócz odpowiedzi na pytanie o bieliznę i koronki jest jeszcze jeden warunek – pod notką musi znajdować się jak najwięcej komentarzy z odpowiedzią na to pytanie. Sama sobie nie poradzę , więc jak ? Pomożecie? :)) Nic nie tracicie, a jeszcze raz powtarzam, że szanse ma każda z Was. Konkurs trwa do 14 listopada. Liczę na Was Ponownie zachęcam – naprawdę warto.

Poza tym jeśli jest to możliwe, wspomnijcie o konkursie na swoich blogach lub swoim znajomym. Każdy może wziąć udział, a im więcej, tym lepiej

Zachęcam również osoby, które czytają po cichu lub komentują rzadziej. Mam tylko prośbę, abyście dołączyły do komentarza swój adres mailowy lub podpisały się nim. Co do moich stałych komentatorek – nie będę miała problemu, żeby się z Wami skontaktować

Wiem, że kilka z Was również bierze udział w tym konkursie. Możecie liczyć na mój komentarz pod Waszym postem konkursowym Pomóżmy sobie nawzajem

A więc – START

* regulamin do wglądu u mnie

** zestaw koronkowej bielizny Atlantic w nagrodzie głównej może się różnić od tego na zdjęciu

Naiwne (?) spojrzenie na 1 listopada.

Co roku na Wszystkich Świętych pojawia się kilka notek w podobnym klimacie (od razu dodam, że nie miałam w ostatnich dniach okazji „przelecieć” Waszych blogów, więc nie wiem, czy napisałyście coś takiego, notka nie jest kierowana do nikogo w szczególności :)) Głównym ich tematem jest rewia mody na cmentarzach i groby zadbane na pokaz. Być może trochę te notki wyprzedzę i napiszę coś w zupełnie innym klimacie. Pewnie się wiele osób ze mną nie zgodzi, kiedy napiszę, że ja uważam, że to wszystko nie do końca jest prawdą

Ja też co roku chodzę po różnych cmentarzach i albo jestem naiwna, albo ślepa Ale ja naprawdę wcale nie dostrzegam niczego gorszącego w zachowaniu innych osób. Owszem, widzę, że ludzie ubrani są elegancko. Ale wydaje mi się to dość naturalne. Jakby nie było, jest to święto, na święta ludzie z reguły się stroją
Po drugie – wiadomo, że tego dnia spotykamy się z ludźmi, często są to członkowie rodziny bądź znajomi, z którymi widujemy się tylko raz w roku – właśnie na Wszystkich Świętych. Cóż złego w tym, ze chcemy się dobrze zaprezentować? Ja też staram się, żeby mój strój tego dnia był przemyślany i elegancki. Dobrze, nich ktoś twierdzi, że ubieram się na pokaz. Ale czy w takim razie nie ubieramy się na pokaz przy każdej okazji, kiedy widujemy się z ludźmi? Pewnie tak jest. I ja nie uważam, żeby to było zachowanie naganne.
I po trzecie – w tym roku jest trochę inaczej, bo pogoda jest dla nas wyjątkowo łaskawa. Ale bardzo często pierwszy listopada jest dniem, kiedy na dobre wymieniamy garderobę z jesiennej na zimową Pamiętam, że ja najczęściej właśnie 1 listopada, kiedy wiedziałam, że większość dnia spędzę na zimnym cmentarzu, ubierałam po raz pierwszy w sezonie zimowy płaszcz i kozaki. A że garderobę raz na jakiś czas się wymienia, to niejednokrotnie było tak, że ubierałam nowy płaszcz lub nowe buty właśnie na Wszystkich Świętych. I dlaczego to zaraz miałoby oznaczać, że szpanuję nowymi ciuchami?

Drugą kwestią jest przygotowywanie grobów na ten dzień. Zdarzało się, że czytałam oburzone głosy, że grób jest bardzo rzadko odwiedzany w ciągu roku, a nagle 1 listopada wszyscy sobie o nim przypominają. Ale chyba między innymi taka właśnie jest idea tego święta – żeby pamiętać o zmarłych, o których na co dzień się nie pamięta. Co złego jest w tym, że akurat tego dnia zapalę znicz na grobie praprababci, którego przez cały rok nie odwiedzam? Czy naprawdę robię to na pokaz? Komu niby miałabym cokolwiek udowadniać?
Pisze się też o grobach zaniedbanych przez cały rok, które nagle pięknieją w ostatnich dniach października. Zgadzam się, nie powinno tak być, powinniśmy starać się raz na jakiś czas pojechać na cmentarz, posprzątać, wymienić kwiaty… Ale różnie bywa w życiu. Czasami naprawdę nie jest to możliwe. Sama doskonale znam sytuację, kiedy pewnie grób jest odwiedzany naprawdę rzadko ze względu na to, że wszystkie dzieci zmarłych małżonków mieszkają w różnych miejscach Polski dość odległych od miejsca ich spoczynku. Nie mają do kogo tam przyjeżdżać, a podróż trwa kilka godzin i czasami zwyczajnie niemożliwością jest pojechać i wrócić jeszcze tego samego dnia. Dlatego starają się chociaż w okolicach 1 listopada załatwić sobie kilka dni wolnego i odwiedzić grób rodziców… Oni i tak mają szczęście, bo od czasu do czasu zagląda tam sąsiadka zmarłych rodziców, ale jest wiele rodzin, które muszę sobie radzić same z dbaniem o groby i nie mogą tego robić, co wcale nie znaczy, że nie chcą i nie myślą o zmarłych rodzicach na przykład.
Naprawdę nie oceniajmy zbyt pochopnie innych. Nigdy nie wiemy, jaką historię ma każda ze spotkanych na cmentarzu osób.

Wiem, że sporo osób uważa zupełnie inaczej niż ja. Co roku toczy się gdzieś ta sama dyskusja. A ja zawsze się temu sprzeciwiam. Nie lubię takich uogólnień. Bo pewnie w kilku przypadkach te zarzuty są prawdziwe, ale dlaczego tak generalizować? Szczerze przyznaję, że tego nie zaobserwowałam nigdy. Może się za mało rozglądam? Może nie analizuję po prostu tego, co widzę. Ale przede wszystkim myślę sobie – po co być cynicznym? Po co zachowanie ludzkie interpretować zawsze na ich niekorzyść. Czasami naprawdę wolę być naiwna

Żeby nie było,  że jestem aż tak tolerancyjna i że widzę tylko to co dobre :)… Na koniec dodam, że jednak wyjątkowo mierzi mnie to, co dzieje się przed cmentarzami – stoiska z watą cukrową, popcornem, czy zabawkami. Kiedyś tego nie było. Nie rozumiem i nie zrozumiem. To, że ludzie szukają okazji do zarobku, kiedy tylko się da, jest dla mnie zrozumiałe. Ale, żeby robić to w taki sposób?