Tak nijak.

Nie jestem ostatnio w najlepszej formie Długo było fajnie i miałam ogromną nadzieję, że smutki mnie ominą, ale się nie udało. Zbierało się już od tygodnia, aż wreszcie w czwartek już chyba gorzej być nie mogło. No i tak od kilku dni czuję się raczej kiepsko, myśli nachodzą mnie w większości ponure i w ogóle jakoś tak wszystko układa się nie tak, jak ja bym chciała. Pewnie, że człowiek w życiu nie ma nigdy tego, czego by oczekiwał. Ale nie w tym rzecz…
Przyjechałam do Miasteczka na weekend. Tutaj zawsze wszystko wygląda trochę lepiej, więc tak naprawdę dzisiaj wcale nie jest źle. Ale nie pociesza wcale fakt, że jutro znowu muszę wrócić do Poznania.
Tak naprawdę dzisiaj wpadłam tylko tak, żeby pomarudzić. A i tak cieszę się, że nie odezwałam się w czwartek, bo wtedy notka byłaby wyjątkowo gorzka.
No to miłego weekendu wszystkim życzę.

Nie będzie notki! :)

Ciężkie czasy nastały dla mojego blogowania. Czas skurczył się do granic niemożliwości. W pracy syndrom początku miesiąca, a kiedy wracam do domu to nawet nie włączam komputera tylko od razu siadam do nauki. Egzamin już za dziesięć dni i zaczynam lekko panikować. Jest to jeden egzamin, ale z pięciu przedmiotów. Muszę więc opanować materiał z dokładnie z całego poprzedniego semestru i nie mogę rozłożyć sobie tego w czasie. Niby wszyscy mówią, że na studiach podyplomowych przecież niemożliwe jest nie zdać egzaminu, ale dopóki się nie przekonam to nie uwierzę… Boję się trochę, bo co prawda zostały mi tylko do przejrzenia notatki z zarządzania jakością, ale czy jeden tydzień wystarczy mi, żeby powtórzyć wszystko, czego się nauczyłam ostatnio, a co domaga się powtórki, bo powoli ulatuje z głowy?
W związku z poprzednią notką otrzymałam kilka próśb o szczegóły mojej diety. Dziewczyny, naprawdę nie mam czasu chwilowo na maila, ale obiecuję, że napiszę jeszcze jedną notkę na ten temat, w której będzie więcej szczegółów. A że dieta naprawdę jest nieskomplikowana, to wydaje mi się, że to będzie wystarczające.
Zaczęłam nawet pisać tę notkę, ale chwilowo mam tyle na głowie, że  nie potrafię się skupić na pisaniu, gdy jakiś głosik w głowie krzyczy, że jest jeszcze tyyyle do zrobienia A więc teraz melduję się tylko na chwilę, coby moja częstotliwość pisania już nie poleciała tak całkiem na łeb na szyję, i być może wrócę z dietetyczną notką jutro lub w piątek Pozdrawiam