Guess who’s back

Orzeł wylądował. A właściwie orzełka Margolka – wczoraj późnym popołudniem na wrocławskim Koperniku Mój pobyt w Irlandii dobiegł końca niestety. Co wcale nie znaczy, że skończył mi się również urlop Kosztem tego, że we wtorek i środę będę musiała zostać w pracy do wieczora, wzięłam sobie wolne jeszcze na dziś i tym sposobem znalazłam się dzisiaj w Miasteczku a nie w Poznaniu i majówkę spędzę w domku, delektując się jeszcze kilkoma dniami beztroski i wolności

 W Irlandii natomiast było fantastycznie! Krótko trochę, fakt, ale wróciłam niesamowicie wypoczęta, zwłaszcza psychicznie. Nic nie musiałam, mogłam sobie leżeć i pachnieć Ale pozwoliłam sobie jednak na niewielki wysiłek polegający na zwiedzaniu, graniu w kraty, lekkim imprezowaniu i oczywiście na rozmawianiu z koleżankami i wspominaniu studenckich czasów. W następnej notce powiem coś więcej i może jakieś fotki nawet się znajdą.
W każdym razie wyjazd był naprawdę rewelacyjny. Zawsze świetnie się czuję na urlopie, ale tym razem było jeszcze lepiej – myślę, że dlatego, że zawsze miałam świadomość podczas wypoczynku, że jak wrócę będę musiała coś robić – że czeka na mnie kolokwium, prezentacja, esej albo magisterka do napisania. A tym razem nic na mnie nie czeka! Poza pracą oczywiście, ale to jest inna sprawa, bo za to mi płacą A kiedy jestem na urlopie nie muszę o niej myśleć, ba, nawet nie mogę, bo szef mi zabronił, więc tego nie robię. Relaks totalny!
Dziwnie było trochę, że bez Franusia, chwilami brakowało mi go, wspominałam sobie wspólne wypady i żałowałam, że go nie ma ze mną. Miałam nadzieję, że uda mu się do mnie dojechać do Miasteczka, ale niestety wolne ma dopiero w poniedziałek, a wtedy to ja już będę wracać. Ale z drugiej strony to też miało swój urok, że byłam bez niego – byłam bardzo zaaferowana a poza tym cieszyłam się spotkaniem z dawno niewidzianymi koleżankami, więc tęsknota nie doskwierała mi jakoś szczególnie, natomiast Franek codziennie wysyłał mi mnóstwo smsów, z których wynikało, że tęskni i to było bardzo miłe Nic to, już kiedyś pisałam, że nam rozstania zawsze służą i mam nadzieję, że tym razem też tak będzie i stęskniony Franek przywita mnie w poniedziałek z radością
A tymczasem, mimo, że przede mną jeszcze trzy dni wolnego, kończę urlop od blogowania Powoli powracam – odpowiem na wszystkie wcześniejsze komentarze i nadrobię zaległości u Was, chociaż pewnie trochę czasu mi to zajmie

Fruuu.. i poleciałam

No to zaczęło się. W sensie urlopowanie W piątek zamknęłam sprawy bieżące w pracy i wybyłam A wieczorem zaliczyłam cały wachlarz rozrywek Najpierw poszłam do filharmonii, potem do klubu na piwo z dziewczynami a w końcu wylądowałam w na koncercie bluesowym z Frankiem, jego mamą i ciocią Muszę przyznać, ze wieczór byłby super gdyby nie to, że byłam koszmarnie zmęczona Oczy mi się zamykały i chociaż strasznie miałam ochotę pobawić się i mile spędzić ten wieczór, organizm się buntował i przez ten konflikt interesów niestety nie byłam w najlepszym nastroju. Trudno, było minęło. Ale wieczór i tak był fajny.
A tymczasem za chwilę wyruszam… Udało mi się spakować. Oto mój jedyny bagaż

 
Dałam radę zmieścić się w torbę 55x40x20 Jestem z siebie dumna.
Przyznać muszę, że trochę się boję… Dawno już sama nie podróżowałam, zawsze z Frankiem i raźniej było W Dublinie muszę wsiąść w autobus i przejechać na drugi koniec Irlandii do Limerick i wysiąść na odpowiednim przystanku. Mam nadzieję, że obejdzie się bez komplikacji Fakt, w Hiszpanii radziłam sobie bez problemu i też jeździłam sama wzdłuż i wszerz, więc pewnie tym razem też sobie poradzę, w końcu nie jestem jakąś sierotką
No dobrze, już czas. Trzeba się załapać na odprawę Dziewczyny mają internet, więc jeśli będę miała czas, dam Wam znać co porabiam Udało mi się też przedłużyć urlop i co prawda w Irlandii będę tylko do czwartku, ale potem z wrocławskiego lotniska pojadę nie do Poznania ale prosto do Miasteczka i zostanę tam aż do 3 maja 10 dni urlopu. Właśnie zaczyna się drugi
Dopisek:
Notkę napisałam w niedzielę rano, ale się nie opublikowała niestety, nie wiem dlaczego W każdym razie – jestem już w Irlandii, podróż bez większych problemów a teraz siedzimy już od kilku godzin z dziewczynami i gadamy, gadamy, gadamy…
Pozdrawiam z Limerick