Gorąca linia

Siedzę w piątek w pracy. Dzwoni telefon:

- Restauracja *** Słucham?

- Dzień dobry. Czy przyjmuje Pani kolędę?

- ???

- Halo? Czy przyjmuje pani kolędę?

- Słuucham????!!!!

- No pytam się czy kolędę Pani przyjmuje?

- Ale Pan się do restauracji dodzwonił!

- Taaaaak?

I po tym przeciągłym zapytaniu dopiero się zorientowałam, że mój rozmówca to Franek!!! Ten to sobie lubi jaja ze mnie robić. Najlepsze jest to, że gadamy codziennie godzinami przez telefon a ja go nie poznałam! A jeszcze lepsze jest to, że już drugi raz mu się taki numer udał.

Kiedyś odbieram telefon:

- Dzień dobry, ja chciałem zarezerwować stolik. Można?

- Można. Bardzo proszę.

- Aha, to ja chciałem zarezerwować.

- Dobrze, słucham.

- Ale kiedy mogę go zarezerwować?

Już trochę poirytowana odpowiadam:

- Nawet teraz.

- Dobrze to ja chciałem zarezerwować na dzisiaj na 2 osoby. Na 14. Ale właściwie to ja nie wiem czy chcę rezerwować, bo może przyjdę dopiero o 15. A co mi Pani poleci? Tylko żeby było tanio!

Jak już do reszty tracę cierpliwość do takich niezdecydowanych klientów odpowiadam:

- To ja może przekażę telefon kierownikowi sali, on się lepiej orientuje.

- Ale ja chcę z panią rozmawiać.

- Ale dodzwonił się pan do biura. Kierownik odpowie na wszystkie pana pytania.

- Ale ja chcę….. – to Franek nie wytrzymał głos mu się trochę załamał od zduszania śmiechu…

Czy ja taka naiwna jestem? Głosu swojego faceta nie znam czy co?? Chociaż miałam jakieś lekkie podejrzenie, ze ktoś chyba sobie jaja robi ze mnie, ale przecież trzeba być uprzejmym… Ale na Franka to nie wpadłam!

...niż wcale?

Myślę i myślę i wymyśleć nie mogę co tu począć z tymi postanowieniami Bo skoro podsumowanie było to i postanowienia przydałoby się jakieś mieć. Okazały się jednak trochę problematyczne. Jak to zrobić, żeby postanowić sobie coś, co było by dla mnie korzystne, w sensie takim, że wpłynęłoby pozytywnie na mnie, na moje życie, mój rozwój i stosunki z innymi, ale jednocześnie żeby było realne. Bez sensu postanawiać sobie coś, co z góry skazane jest na porażkę i potem tylko odczuwać frustrację z powodu niedotrzymania sobie samemu danego słowa…

Nie mogę postanowić sobie, że:

1.     Rzucę palenie – bo nie palę.

2.     Schudnę – bo to postanowiłam sobie w zeszłym roku i udało mi się. Jakbym schudła jeszcze wyglądałabym jak kościotrup.

3.     Będę bardziej systematyczna w nauce/pracy etc. – to było moje postanowienie na… nie wiem chyba na 2000 rok, udało mi się je spełnić i od tamtej pory jestem systematyczna. Nie da się chyba być bardziej systematycznym, skoro zaczynam się uczyć do testu dwa tygodnie wcześniej codziennie po troszkę

4.     Znajdę sobie faceta – takie postanowienie miałam na rok 2000. Udało mi się, ale facet okazał się porażką Koniec z takimi postanowieniami. Zresztą przecież mam Franka.

To są takie najbardziej typowe postanowienia – chyba się ze mną zgodzicie, bo pewnie same macie podobne lub gdzieś się z takimi spotkałyście. Są to bardzo dobre postanowienia (no może oprócz ostatniego:P) i jeśli się komuś uda, naprawdę dają bardzo dużo satysfakcji. Tylko, że mnie naprawdę już się to udało. Jak rozmawiałam z koleżanką na ten temat, to stwierdziła, że ją w kompleksy wpędzam Ale ja po prostu jak już sobie coś postanowię, to naprawdę staram się tego trzymać i nie mam w zwyczaju wymyślania czegoś na siłę, mimo, że wcale mi na tym nie zależy lub nie mam na to czasu. Chyba się czuję spełniona po prostu Tak sobie myślałam i myślałam aż wymyśliłam, że takich przełomowych postanowień będę miała chyba więcej w przyszłym roku – skończę studia i trzeba będzie pomyśleć co dalej. Więc na ten rok kilka takich „bajtowych” postanowionek, które przyniosą mi radość jeśli uda mi się z nimi uporać.

1.     Przeczytać w tym roku przynajmniej 40 książek. W tym roku udało mi się przeczytać około 30, wychodzi średnio 2,5 książki na miesiąc, chciałabym przeczytać w miesiącu przynajmniej 3.

2.     Odpowiadać na maile najpóźniej w ciągu tygodnia – to jest moja zmora, odpowiedzi na wszelkie maile, wiadomości i smsy odsuwam na „za chwilę” a potem zapominam

3.     Trzymać wagę. Moim zamiarem jest niedopuszczenie do tego, żeby przekroczyć 50 kg.

4.     Utrzymywać aktywność fizyczną.

5.     Jeśli zdecyduję się przystąpić do egzaminu międzynarodowego z Hiszpańskiego – zdać go. Ale czy podejdę, okaże się około marca, kiedy na kursie będziemy mieć próbne testy.

6.     Do końca maja mieć jeden rozdział pracy – mimo, że promotor oczekuje dopiero planu pracy.

7.     Popracować nad związkiem z Franusiem. Poświęcić trochę czasu na analizę naszych złych i dobrych zachowań i zastanowić się co z tym fantem zrobić.

8.     Ograniczyć czas spędzany na kurnik.pl :). Powiedzmy… nie więcej niż 8 godzin w miesiącu!

9.     Wytrwać w prowadzeniu tego bloga

Więcej kombinować nie będę. To są rzeczy, na których najbardziej mi zależy, które powinny się troszkę zmienić, lub właśnie nie – jak w przypadku punktów 3,4 i 9:)

I jeszcze taka myśl na koniec. Czy to, że nie mam jakichś wielkich postanowień, świadczy o tym, ze jestem szczęśliwa i spełniona, czy może leniwa i mało ambitna… Hmm wolę to pierwsze

No to możecie mnie teraz trzymać za słowo…